Mijn Boekenkast » Tineke Beishuizen

Tineke Beishuizen – Schaduwtuin

Marieke — Sun, 06 Jul 2008 18:50:00 +0000

Het verhaal
Een excentrieke illustratrice van natuurboeken ligt dood onder aan de trap van haar afgelegen landhuis. De kleindochter van een bekende strafpleiter wordt ontvoerd en gruwelijk mishandeld. Een ambitieuze televisiepresentatrice gaat over lijken om de kijkcijfers van haar dagelijkse roddelprogramma op te drijven. Een gewetenloos gansterliefje probeert haar grote slag te slaan. Schaduwtuin is een verhaal over mensen die door een noodlottige samenloop van omstandigheden in elkaars vaarwater komen. Met alle rampzalige gevolgen van dien.

Mijn mening
Na een lange leesdip van anderhalve maand, heb ik Schaduwtuin uit mijn boekenkast gepakt. Leesdip wil uiteraard niet zeggen dat ik niks meer heb gelezen, ik heb me prima vermaakt met de krant en diverse tijdschriften maar op de één of andere manier wilde het me een poos niet lukken om aan een boek te beginnen. Met behulp van Schaduwtuin ben ik in twee dagen van mijn leesdip genezen. Dit verhaal is tot stand gekomen door een samenwerking tussen Tineke Beishuizen en haar ex-man Michiel Beishuizen. In het nawoord omschrijft Tineke dat de bizarre fantasie en grillige gedachtensprongen van haar ex-man stimulerend werkten.

Ik heb genoten van Schaduwtuin en van de vaart die het verhaal heeft. De schrijfstijl van Tineke Beishuizen is heerlijk vlot. In tegenstelling tot Als zand door mijn vingers heb ik Schaduwtuin wel echt ervaren als een thriller, spannend door de gruwelijke gebeurtenissen en de vraag of Merel Blaauw (de ontvoerde kleindochter) het er levend van afbrengt.

De actualiteiten van nu vond ik prettig in het verhaal verwerkt, een roddelprogramma als BUZZ op de televisie met drie presentatoren zorgt al snel voor een link met een programma als RTL Boulevard.

Het enige kleine minpuntje vond ik de niet uitgediepte karakters van de personages in het verhaal. De karakters van de personages zijn heel stereotype neergezet, wat ze wel heel herkenbaar maakt, maar je mist de uitgediepte karakters om goed met ze mee te kunnen leven of om jezelf in ze te herkennen. Feit blijft dat ik genoten heb van het verhaal en blij ben dat mijn leesdip eindelijk over is met dank aan Schaduwtuin.

Tineke Beishuizen – Dood door schuld

Marieke — Thu, 08 Nov 2007 09:10:00 +0000

Het verhaal
“Er zijn mensen die zeggen dat het de schuld is van het actie-comité dat Kirsten die avond stil en bleek als een wassenbeeld op een brancard de ambulance in werd geschoven.”

Anne en haar man en kinderen leiden een onopvallend leven in een rustige en welvarende buurt. Maar dat verandert wanneer Anne een schoolgenootje van haar dochter aanrijdt. Terwijl Anne verteerd wordt door schuldgevoel, moet ze machteloos toezien hoe haar gezin te lijden heeft onder de situatie.

Mijn mening
“Dood door schuld” is het derde boek van Tineke Beishuizen en wordt aangeduid als roman. Het eerst boek “Als zand door mijn vingers” werd aangeduid als literaire thriller en hierover verschilden de meningen sterk.

“Dood door schuld” verteld het verhaal van Anne, die samen met haar gezin en twee kinderen een heel normaal leven leidt. Anne heeft een drukke baan en haar man Jaap heeft zijn eigen accountantbureau. Op de avond dat Anne gepromoveerd wordt en een hoge functie krijgt, rijdt ze op weg naar huis een meisje (Kirsten) aan. Niet veel later overlijdt Kirsten aan haar verwondingen. Dit drama heeft uiteraard verstrekkende gevolgen voor het gezin van Kirsten maar ook voor het gezin van Anne en over het laatste gaat dit boek. Anne wordt zo verteerd door schuldgevoel dat ze geen plezier meer mag hebben van zichzelf en dat ze niet meer mag lachen, dit is van grote invloed op de sfeer in huis. Alle gezinsleden leiden onder het drama dat heeft plaatsgevonden, dochter Jolien wordt steeds stiller en gaat met tegenzin naar school, de vriendenkring van Jaap en Anne keert hen de rug toe, de hoeveelheid klanten van het accountantbureau nemen af etcetera.

Je kan je voorstellen dat de nasleep van zo’n drama inderdaad zo zal verlopen als Tineke Beishuizen omschrijft. Toch lijkt het wel alsof Anne wel heel erg lang vierentwintig uur per dag in schuldgevoel leeft.

Ik vond “Dood door schuld” een leuk boek om gelezen te hebben voor tussendoor, het verhaal leest heel makkelijk weg. Ik zie dit soort boeken als heerlijke boeken om te lezen zonder ‘wauw’-effect als je ze uit hebt.

Tineke Beishuizen – Als zand door mijn vingers

Marieke — Sun, 16 Sep 2007 20:52:00 +0000

Het verhaal
Wanneer Emma van der Merwe haar zuster Floor bezoekt omdat die jarig is, treft zij een leeg huis aan. Floor die alleen woont sinds haar man jaren geleden in gezelschap van zijn vriendinnetje bij een vliegtuigongeluk om het leven is gekomen, is gezien de stapel kranten op de deurmat al geruime tijd weg.
De verdwijning van Floor is het begin van een kentering in het leven van Emma. Tijdens haar zoektocht naar Floor dringt het steeds sterker tot haar door dat ze de mensen om zich heen nooit echt gekend heeft. Ook haar eigen zusje niet.

Mijn mening
Ik heb dit boek niet ervaren als een thriller, natuurlijk wil je wel graag weten wat er met Floor is gebeurd maar het boek leest niet als een spannende pageturner. Op mij is dit verhaal meer overgekomen als een roman met een spannend tintje. De gevoelens die de hoofdpersoon Emma doormaakt wanneer Floor wordt vermist vindt ik heel mooi omschreven. Je kan je door de manier waarop Tineke Beishuizen dit proces omschrijft levendig voorstellen wat Emma precies doormaakt en je kan je daardoor ook makkelijk in haar verplaatsen. De ontknoping (wat is er gebeurd) komt niet als een verrassing omdat de hints vrij duidelijk zijn en één richting opwijzen. Het verhaal is goed geschreven met pakkende zinnen en daardoor is het een heerlijk vakantieroman, maar geen thriller.