Mijn Boekenkast » 999 Challenge

Daphne Deckers – Schudden voor gebruik

Marieke — Tue, 17 Feb 2009 13:40:00 +0000

Inhoud
In Schudden voor gebruik zijn columns opgenomen die al eerder in De Telefgraaf en Reader’s Digest zijn verschenen.

Mijn mening
Ik zag dit boekje laatst afgeprijsd liggen bij ‘Duizenden boeken in tranen’ en ik herinnerde me dat ik een keer een column had gelezen van Daphne Deckers die me ontroerde en bij is gebleven. Zodoende dat ik dit boekje had gekocht en inmiddels gelezen.

Ik heb de columns met veel plezier gelezen en het beviel me erg goed om een keer een boek te lezen waarbij de onderwerpen (columns) telkens 2 tot 3 bladzijden beslaan. De columns variëren van humoristisch, ontroerend en serieus. Ik ga zeker ook de eerdere columnbundels van Daphne Deckers lezen, want dit smaakte naar meer.

Barbara Stok – Je geld of je leven

Marieke — Wed, 11 Feb 2009 23:32:00 +0000

Het verhaal
Je geld of je leven is het autobiografische stripverhaal van Barbara Stok over de fulltime baan die ze had als journalist/fotograaf. Vol goede moed begint ze aan de nieuwe baan, maar al snel dienen de negatieve kanten zich aan: overwerk, vervelende klanten, haast, het gevoel van zinloosheid, een reorganisatie… met alle gevolgen van dien.

Mijn mening
Ik was nog niet zo heel erg bekend met de beeldroman (stripverhaal in romanvorm), maar ik vond deze eerste kennismaking zeker geslaagd.

Barbara Stok zet duidelijk uit hoe een burn-out zich sluimerend ontwikkeld. Nu heb ik zelf nog nooit een burn-out gehad dus ik weet natuurlijk niet hoe dat voelt, maar ik ben wel een keer een paar weken overwerkt geweest en kan me daardoor goed verplaatsen in het verhaal. Er zaten voor mij zeker wel een aantal herkenbare dingen in het verhaal: hoe de werkdruk opstapelt, verwaarlozen van vrienden/familie, met tegenzin naar het werk gaan etcetera. De negatieve gevoelens die Barbara ervaart zijn overtuigend omschreven en getekend, terwijl ze nergens in het verhaal om medeleven vraagt. Het heeft me verbaasd dat een beeldroman zo treffend en pakkend kan zijn.

Alan Judd – Dansen met Eva

Marieke — Fri, 06 Feb 2009 16:53:00 +0000

Het verhaal
In april 1945 was Hitlers bunker de laatste plaats waar Edith Mecklenburg wilde zijn. Maar ze had geen keuze: als secretaresse van Eva Braun zou zij tot het bittere einde moeten blijven. Edith kwam echter als een van de weinigen levend uit de bunker en wist in Engeland een nieuw leven op te bouwen.

Zestig jaar later, inmiddels is zij weduwe en oma, vormen de dagen in de bunker voor Edith nog slechts een vage herinnering. Maar het verleden is haar niet vergeten. Als ze een brief ontvangt van Hans Beck, een soldaat die ze uit die donkere tijd kent, wordt Edith gedwongen haar verleden onder ogen te zien en zich de vraag te stellen of ze wel zo onschuldig is als ze al die jaren heeft willen denken.

Mijn mening
Dansen met Eva was deze keer het discussieboek van de Ezzulia leesclub. De flaptekst van het boek en de cover spraken me vooraf erg aan. Dansen met Eva leest als een autobiografisch boek, aan het einde van het verhaal wordt vermeldt dat Eva geen secretaresse had met de naam Edith.

Toen ik begon met lezen moest ik erg wennen aan de schrijfstijl en de lange hoofdstukken. Ik heb gemerkt dat ik prettiger lees wanneer de hoofdstukken wat korter zijn. De stukken die over het verleden gaan vond ik boeiend om te lezen en daar wilde ik graag meer over weten. De gesprekken tussen Hans en Edith in het heden vond ik niet prettig, de interactie tussen hen beiden verliep erg stroef. In Edith als hoofdpersoon kon ik me nog enigszins verplaatsen, Hans bleef echter een beetje moeilijk te begrijpen, waardoor je weinig sympathie voor hem kunt opbrengen. Daarnaast vond ik dat er weinig spanning in het verhaal zat, waardoor je niet echt getriggerd werd om door te lezen. De ontknoping van het verhaal vond ik wel intrigerend. Desondanks moet ik eerlijk toegeven dat ik het boek niet zou hebben uitgelezen als het geen discussieboek zou zijn geweest.